● فردریک گریفیت : در سال 1928 آزمایشی که ارتباط چندانی با ژنتیک نداشت منجر به کشف بزرگی در باره ی ماده ی ژنتیک شد.در این سال فردریک گریفیت که باکتری شناس بود سعی می کرد تا واکسنی علیه بیماری ذات الریه که نام علمی آن اسپرتوکوکوس نومونیا بود پیدا کند.

گریفیت روی دو نوع(سویه)از این باکتری ها کار می کرد.یکی از این سویه ها کپسولی پلی ساکاریدی دارد که اطراف باکتری را احاطه می کند.این کپسول باکتری را در برابر دستگاه ایمنی بدن محافظت می کند وموجب بیماری آن می شود.سویه ی یگر این نوع باکتری بدون کپسول پلی ساکاریدی است و به این علت موجب موجب بیماری ذات اریه نمی شود.

گریفیت پی برده بود که تزریق باکتری کپسول دار به موش ها موجب بیماری و مرگ آنان می شود در حالی که موشهایی که به باکتری بدون کپسول آلوده شده اند سالم باقی می مانند.

گریفیت برای این که بفهمد آیا کپسول عامل مرگ موش هاست یا خیر تعدادی باکتری کپسول دار را با گرما کشت و سپس آن ها را به موش ها تزریق کرد.او مشاهده کرد که موش ها پس از آن بیمار نشند و زنده ماندند.گریفیت در یافت که کپسول باکتری عامل مرگ موش ها نیست.

او سپس باکتری های بدون کپسول زنده و باکتری های کپسول داری را که بر اثر گرما کشته بود با یکدیگر مخلوط و مخلوط حاصل را به موش ها تزریق کرد.نتیجه ی این آزمایش غیر منتظره بود.او مشاهده کردکه همه موش ها در اثر ابتلا به بیماری ذات الریه مردند.

گریفیت پس از بررسی خون موش های مرده با کمال تعجب مشاهده کرد که در خون این موش ها بعضی از باکتری ها ی بدون کپسول کپسول دار شده اند.به عبارت دیگر باکتری های بدون کپسول تغییر شکل داده اند و به باکتری ها ی کپسول دار تبدیل شده اند.